Στους δύσκολους καιρούς που ζούμε οφείλουμε να είμαστε όλοι προσεκτικοί!

Προ μηνός περίπου διαχύθηκε στην πόλη η πληροφορία ότι έπιασε μια φωτιά στο υπόγειο του δήμου. Σύμφωνα με μαρτυρίες εργαζομένων, η φωτιά πλησίασε επικίνδυνα τον κεντρικό λέβητα στο δεύτερο υπόγειο. Κλήθηκε η πυροσβεστική, αλλά πρόλαβαν οι εργαζόμενοι και έσβησαν την φωτιά. Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες η φωτιά κατέστρεψε κάποια έγγραφα. 

Τότε κάποιοι βγήκαν με πολύ ύφος και δήλωσαν ότι δεν έγινε τίποτα, φωτιά δεν υπήρξε, κάν'τε υπομονή κι ο ουρανός θα γίνει πιό γαλανός, κτλ. Υπάρχει το βίντεο από το δημοτικό συμβούλιο με τον δήμαρχο Καλλιθέας να εξηγεί τα της φωτιάς, πως αυτή έσβησε, κτλ. Αυτό ως απάντηση σε κάποιους που διαψεύδουν πριν δουν, ακούσουν, μάθουν.



Λίγες ημέρες μετά το συμβάν, επισκεφθήκαμε το σημείο, πρώτον, για να διαπιστώσουμε αν μετά το συμβάν έχει πρόσβαση ποιός και με τι ιδιότητα. Οι φωτογραφίες είναι από τον Απρίλιο. Όπως βλέπουμε, πρόσβαση στο λεβητοστάσιο και γενικά στο 2ο υπόγειο έχει όποιος θέλει. Σύμφωνα, με πρόσωπο της προηγούμενης διοίκησης αν κάποιος θέλει να βρει παλιές συμβάσεις, δαπάνες, ποιός έχει υπογράψει τι πoυ άλλος δεν υπέγραψε, άλλα έγγραφα, κτλ, θα κατέβει στο 3ο υπόγειο καθώς εκεί φυλλάσονται. Αυτός ήταν και ο λόγος που θέλαμε να δούμε ποιός και με ποιά ιδιότητα έχει πρόσβαση. Αν τα αρχεία αυτά φυλάσσονται. 



Πως άρχισε η φωτιά, δεν έχουμε μάθει. Πως σβήστηκε, και ποιός την έσβησε, δεν μάθαμε. Πάντως, οι περισσότεροι είπαν ότι αν είχε αρπάξει το λεβητοστάσιο, ακόμα το δημαρχείο θα βρισκόταν σε τροχιά στο διάστημα. Ομοίως και όσοι βρίσκονταν στο κτίριο, θα βρίσκονταν κι εκείνοι σε τροχιά στο διάστημα, χωρίς διαστημικές στολές και μάλλον... διαμελισμένοι...



Προ ημερών, παρακολουθήσαμε τις εργασίες του δημοτικού συμβουλίου. Η αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου βρίσκεται ακριβώς επάνω από το σημείο στο οποίο έπιασε φωτιά. Δηλαδή οι άρχοντες του δήμου ετούτου κάθονται επάνω σε μια βόμβα, αν κάποιος αποφασίσει να τους κάνει μια πλάκα. Προ ημερών λοιπόν, πάλι η πρόσβαση στο 3ο υπόγειο του δήμου ήταν ελεύθερη σε όλους, χωρίς διακρίσεις. Δεν μπήκαμε να δούμε γιατί ακούγαμε κάτι αχ, ουχ, κι άλλο, ναι, ναι, ναι..., ααααααααχχχχχ, μωρό μου. Κοκκινίσαμε και όπως αντιλαμβάνεσαι κοινό, δεν ήτο πρέπον να εισβάλουμε... 

...

Μα, κοινό, εννοείται ότι αν ακούγαμε τέτοια, θα είχαμε μπουκάρει, αλλά απλά δεν μπήκαμε. Πάντως και προχθές όποιος έθελε, έμπαινε! 



Κατά τα λοιπά, το ζήτημα λύνεται!
Με ένα λουκετάκι το κλειδάκι του οποίου το κρατάει ένας εργαζόμενος της απογευματινής βάρδιας, λύνεται το πρόβλημα!