Τρία είναι τα ζητήματα που απασχολούν όλους τους Έλληνες μέχρι και τα τελευταία δευτερόλεπτα πριν την κοπής της βασιλλόπιττας, κάθε φορά, κάθε χρονιά. Αν είναι νόστιμη, αν έχει φλουρί, και αν τα κομμάτια θα είναι κομμένα ίσα για όλους.

Αν είναι δε και νόστιμη, όλο και κάποιος θα βρεθεί να θέλει κι άλλο. Αν είναι και νόστιμη και αυτός που θέλει κι άλλο, μπορεί να βρει και το φλουρί. Εκτός αν ξέρει που είναι το φλουρί, οπότε ίσως να έχει φροντίσει να έχει και το μαχαίρι.

Αν το φλουρί είναι μεγάλο μπορούν να το μοιρασθούν δυό - τρεις μεταξύ τους, αρκεί ο ένας να έχει το μαχαίρι για να κάνει τη μοιρασιά. 

Τι συμβαίνει όμως με τις πίτες που μπορεί να έχουν περισσότερα από δύο φλουριά μέσα; Ένα αληθινό και δυό τρία κάλπικα;...

Σε αυτή την περίπτωση ένα είναι το βέβαιο. Κάποιοι γνωρίζουν που ακριβώς βρίσκεται το αληθινό, αλλά παρουσιάζουν τα κάλπικα σαν τα αληθινά, για να μη μυρισθεί κανείς που μπορεί να 'ναι το αληθινό.

Στην περίπτωση του καφέ του κολυμβητηρίου που σήμερα το μεσημέρι κόβει την πίττα του ο Οργανιμσός Παιδικής Αγωγής και Άθλησης του δήμου Καλλιθέας, εκτός από το αν είναι νόστιμη η πίττα ή αν έχει μέσα φλουρί ή αν θα μοιρασθεί επί ίσοις όροις, υπαρχει και ένα ακόμα ζήτημα. Η πίττα είναι ήδη φαγωμένη.